Amantadine

Amantadine — charakterystyka leku

Amantadine (amantadyna) jest lekiem stosowanym w chorobie Parkinsona oraz w polekowych objawach pozapiramidowych. Oferta obejmuje tabletki 50 mg i 100 mg. Lek jest wydawany na receptę, a leczenie prowadzi lekarz. Schemat terapii wymaga dopasowania do objawów, tolerancji leczenia i czynności nerek.

Amantadine — zastosowanie i działanie

Amantadyna wpływa na przekaźnictwo w ośrodkowym układzie nerwowym, w tym na układ dopaminergiczny. W chorobie Parkinsona może pomagać w ograniczaniu objawów ruchowych. O jej zastosowaniu samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami decyduje lekarz.

Polekowe objawy pozapiramidowe to zaburzenia ruchowe związane ze stosowaniem niektórych leków. Mogą obejmować sztywność, drżenie i spowolnienie ruchów. Nie każde zaburzenie ruchowe wymaga amantadyny, dlatego przed leczeniem potrzebna jest ocena przyczyny dolegliwości.

Amantadine — dostępne moce i dawkowanie

W ofercie znajdują się:

• tabletki 50 mg;
• tabletki 100 mg.

Podane moce mają charakter informacyjny i nie określają dawki odpowiedniej dla konkretnej osoby. Lekarz ustala liczbę dawek i odstępy między nimi. Nie należy samodzielnie zwiększać ilości leku, także wtedy, gdy objawy utrzymują się lub nasilają. Po pominięciu dawki nie należy przyjmować dawki podwójnej w celu jej uzupełnienia.

Amantadine a czynność nerek i inne leki

Amantadyna jest usuwana z organizmu głównie przez nerki. Pogorszenie ich czynności może zwiększać stężenie leku i ryzyko działań niepożądanych. Dostosowanie leczenia może obejmować zmianę dawki lub odstępów między dawkami. Szczególnej uwagi wymagają osoby starsze oraz pacjenci z rozpoznaną chorobą nerek.

• Przekaż lekarzowi informacje o wynikach badań czynności nerek.
• Zgłoś wcześniejsze omamy, splątanie, napady drgawkowe i inne zaburzenia neurologiczne.
• Przedstaw pełną listę leków, w tym preparatów wpływających na układ nerwowy.

Lekarz oceni możliwe interakcje i potrzebę kontroli w trakcie terapii. Nowe objawy po dołączeniu innego leku wymagają zgłoszenia.

Bezpieczeństwo leczenia i odstawianie

Możliwe działania niepożądane obejmują omamy, splątanie, bezsenność, zawroty głowy, obrzęki oraz sinicę siatkowatą, czyli siatkowate zasinienie skóry. Zmiany zachowania lub postrzegania należy zgłosić lekarzowi. Przy zawrotach głowy albo zaburzeniach koncentracji nie należy prowadzić pojazdów.

Amantadyny nie należy odstawiać nagle. Nagłe przerwanie leczenia może pogorszyć objawy, a w niektórych sytuacjach prowadzić do ciężkich powikłań. Plan zakończenia terapii ustala lekarz. Gorączka ze znaczną sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości, drgawki lub nasilone splątanie wymagają pilnej pomocy medycznej.

FAQ — Amantadine

Czy Amantadine można odstawić po poprawie samopoczucia?

Nie należy robić tego samodzielnie. Poprawa może wynikać z działania leku, a nagłe odstawienie grozi pogorszeniem. Zmianę terapii ustala lekarz.

Dlaczego przed leczeniem ważna jest ocena nerek?

Przy osłabionej czynności nerek amantadyna może gromadzić się w organizmie. Ocena ich pracy pomaga dobrać bezpieczny schemat dawkowania.

Czy siatkowate zasinienie skóry trzeba zgłosić?

Tak. Może być działaniem niepożądanym amantadyny i wymaga oceny. Jeżeli zmianom towarzyszą duszność, omdlenie lub gwałtowne pogorszenie stanu, potrzebna jest pilna pomoc.

Ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa: Amantadine

Amantadine to nazwa odnosząca się do amantadyny. Rodzaj soli, moc, wskazania i status rejestracji należy sprawdzić dla konkretnego preparatu. Informację o tabletkach 50 mg należy zweryfikować na opakowaniu i w dokumentacji produktu. Zarejestrowany w Polsce Amantix zawiera 100 mg siarczanu amantadyny w tabletce; poniższe przeciwwskazania dotyczą tego leku.

• Amantix jest przeciwwskazany przy uczuleniu, ciąży, karmieniu piersią, niewydolności serca NYHA IV, kardiomiopatii, zapaleniu mięśnia serca, bloku przedsionkowo-komorowym II–III stopnia i tętnie poniżej 55/min.
• Nie stosować Amantix przy wydłużeniu QT, widocznych falach U, rodzinnym wrodzonym zespole wydłużonego QT, przebytych ciężkich arytmiach komorowych ani niedoborze potasu lub magnezu.
• Przeciwwskazane jest łączenie Amantix z lekami wydłużającymi QT; konieczna jest kontrola EKG przed leczeniem i podczas terapii oraz kontrola elektrolitów.
• Choroby nerek zwiększają ryzyko kumulacji; ostrożności wymagają padaczka, psychozy, jaskra i zatrzymanie moczu. Należy zgłosić stosowanie memantyny, leków przeciwcholinergicznych i moczopędnych oraz unikać alkoholu.
• Nie odstawiać nagle samodzielnie. Kołatanie serca, omdlenie lub nasilone zawroty głowy wymagają natychmiastowej oceny lekarskiej.
• Leczenie prowadzi lekarz. Przy objawach alarmowych, zwłaszcza utracie przytomności lub drgawkach, należy natychmiast wezwać pomoc (112).