Viibryd

Viibryd — informacje o leku

Viibryd (wilazodon) to lek przeciwdepresyjny na receptę, stosowany w dużym zaburzeniu depresyjnym u dorosłych. Oferta obejmuje tabletki 40 mg i 20 mg. Wilazodon nie jest zarejestrowany w Unii Europejskiej. Informacja o zastosowaniu substancji nie oznacza posiadania polskiego ani unijnego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. Kwalifikację do terapii i leczenie prowadzi lekarz.

Viibryd — mechanizm działania i ocena efektów

Wilazodon hamuje wychwyt zwrotny serotoniny oraz jest częściowym agonistą receptorów 5-HT1A. Wpływa w ten sposób na przekaźnictwo serotoninowe związane z regulacją nastroju. Działanie przeciwdepresyjne rozwija się stopniowo; brak natychmiastowej poprawy nie uzasadnia samodzielnego zwiększania dawki.

Kontrole służą ocenie nastroju, codziennego funkcjonowania i tolerancji leku. Przed rozpoczęciem terapii trzeba zgłosić wcześniejsze epizody manii lub hipomanii, napady drgawkowe oraz stosowane leki i suplementy.

Viibryd — oferowane moce i przyjmowanie

Dostępne w ofercie moce tabletek Viibryd to:

• 40 mg wilazodonu;
• 20 mg wilazodonu.

Lek przyjmuje się z jedzeniem, ponieważ posiłek ma znaczenie dla jego wchłaniania. Informacyjnie dawka podtrzymująca może wynosić 20 mg lub 40 mg raz na dobę, zależnie od decyzji lekarza. Rozpoczęcie leczenia wymaga stopniowego zwiększania dawki według odrębnego schematu. Oferowane moce nie stanowią instrukcji samodzielnego rozpoczynania terapii.

Nie należy podwajać dawki po pominięciu tabletki. Sposób postępowania powinien odpowiadać zaleceniom lekarza i dokumentacji produktu. Nie wolno samodzielnie zmieniać liczby przyjmowanych tabletek.

Viibryd — interakcje i środki ostrożności

Nie wolno łączyć wilazodonu z inhibitorami monoaminooksydazy, czyli MAOI. Zmiana terapii na taki lek lub z takiego leku wymaga zachowania odpowiedniego odstępu ustalonego przez lekarza. Dotyczy to również sytuacji, gdy właściwości hamujące MAO ma lek stosowany z innego powodu.

• Inne leki zwiększające aktywność serotoniny mogą zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą zwiększać ryzyko krwawień.
• Niektóre leki wpływają na metabolizm wilazodonu i mogą wymagać dostosowania terapii.

Należy zgłosić stosowanie preparatów z dziurawcem. Ciążę, jej planowanie i karmienie piersią trzeba omówić z lekarzem; nie należy z tego powodu nagle odstawiać leku bez konsultacji.

Viibryd — bezpieczeństwo i odstawianie

Możliwe są biegunka, nudności, wymioty, bezsenność i zawroty głowy. Na początku leczenia oraz po zmianie dawki konieczna jest obserwacja pod kątem nasilenia depresji, pobudzenia i myśli samobójczych, szczególnie u młodych dorosłych. Myśli o zrobieniu sobie krzywdy wymagają pilnej pomocy; przy bezpośrednim zagrożeniu należy wezwać pomoc ratunkową.

Gorączka, pobudzenie lub splątanie połączone z drżeniem, sztywnością mięśni albo biegunką mogą wskazywać na zespół serotoninowy i wymagają pilnej oceny. Lek odstawia się stopniowo, ponieważ nagłe przerwanie może powodować objawy odstawienne, w tym zawroty głowy, niepokój i zaburzenia snu.

FAQ — Viibryd

Czy Viibryd jest zarejestrowany w UE?

Nie. Wilazodon nie jest zarejestrowany w Unii Europejskiej. Decyzja o ewentualnym zastosowaniu wymaga oceny lekarskiej.

Czy Viibryd trzeba przyjmować z posiłkiem?

Tak. Przyjmowanie z jedzeniem ma znaczenie dla prawidłowego wchłaniania wilazodonu.

Czy można odstawić Viibryd po poprawie?

Nie należy robić tego samodzielnie. Lekarz ustala czas leczenia i plan stopniowego zmniejszania dawki.

Ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa: Viibryd

Viibryd zawiera wilazodon i jest zarejestrowany w USA do leczenia dużych zaburzeń depresyjnych u dorosłych. Jest preparatem dostępnym na rynku pozaeuropejskim; przed zastosowaniem w Polsce należy sprawdzić jego status rejestracji. Dokumentacja amerykańska opisuje zasady stosowania tego leku i nie zastępuje polskiej ChPL.

• Nie łączyć z inhibitorami MAO, w tym linezolidem i dożylnym błękitem metylenowym; przy zmianie leczenia z lub na MAO-I obowiązuje co najmniej 14 dni przerwy. Nie stosować przy uczuleniu na składniki.
• Możliwe są myśli i zachowania samobójcze, szczególnie u młodych dorosłych oraz po rozpoczęciu terapii lub zmianie dawki; pogorszenie stanu wymaga pilnej oceny.
• Inne leki serotoninergiczne zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego. NLPZ, kwas acetylosalicylowy i leki przeciwkrzepliwe zwiększają ryzyko krwawienia; inhibitory i induktory CYP3A4 zmieniają ekspozycję na wilazodon.
• Zgłosić chorobę afektywną dwubiegunową, drgawki, jaskrę i zaburzenia sodu. Ciąża i karmienie piersią wymagają oceny lekarza.
• Nie odstawiać nagle; unikać alkoholu, a przy zawrotach głowy lub senności nie prowadzić pojazdów.
• Leczenie prowadzi lekarz. Przy objawach alarmowych, takich jak zamiar samobójczy, drgawki, utrata przytomności lub gorączka ze splątaniem i sztywnością mięśni, należy wezwać pomoc (112).